Mobielofoon

mobielofoon pixabayIedereen pronkt dezer dagen met een TomTom, mobieltjes hoor je op iedere hoek van de straat, en zonder online smartphone kun je echt niet meer. Ik beschouw mezelf als een achterloper met gadgets, zeker met een mobielofoon. Ik ben een afwachtend iemand die de nieuwste technische snufjes van een ander observeert, uitgebreid test en vervolgens genadeloos af- of goedkeurt. Zo’n vier of vijf modellen later maak ik m’n keuze, met het gevolg dat die ander baalt dat hij niet de laatste snufjes heeft die ik dan wel heb. Maar daar doe ik het niet voor.

Ik ben vooral een voorstander…

van de functionaliteit van het apparaat, het ding moet doen waar het voor gemaakt is. Zeker bij mobieltjes zijn de extra speeltjes de argumenten voor de verkopers. Het ‘kijk-‘s-wat-ie-ook-kan’-gehalte is hoog. Dit staat natuurlijk erg interessant, maar uit onderzoek blijkt dat zestig procent van al die extra opties in het dagelijkse leven nooit gebruikt wordt.

Maar goed, zoals techniek slijt, was ook ik toe aan een nieuwe mobielofoon. Overtuigt even een nieuwe te gaan kopen stapte ik naïef de gsm-jungle binnen. Ik bofte, want ik werd aangesproken door een aantrekkelijke verkoper die alle tijd voor me nam. Ik had een paar eisen voor mezelf duidelijk gesteld: het moest een prepaid zijn want ik bel nooit, ik wilde een flip-flap-hoesje want dat vind ik stoer, hij moest lekker in de hand liggen, en de trilfunctie moest sterk zijn.

Dit was allemaal mogelijk,

ik had de keuze uit wel drie vitrines. De spetter noemde geroutineerd de verschillen, hij liet me vooral de nieuwe toestellen zien want de oude waren ‘uit’. De Quad Core, Amoled, GHz en nog maar niet te spreken over de kleurdiepte en SPennen vlogen om m’n oren. Niet dat ik het erg vond, want ik keek – eh.. luisterde – met genot naar z’n professionele verhaal. Z’n stelling hoe ik zonder al deze technologie door het leven zou komen, was de rode draad in z’n verkoopbetoog.

Ik deed of ik alles ‘tuurlijk’ snapte, behoorlijk afgeleid door het uiterlijk van deze jonge adonis. Ik hoorde hem zeggen dat het ‘vooral erg handig is om in de bus te appen en in de trein je blog te schrijven’. Maar bij het voorbeeld van een kedeng-kedeng trein in combinatie met zijnspersoon kreeg ik toch echt hele andere visioenen.

Beltegoed wel of niet gratis en…

onbeperkt geldig met een termijn (hoorde ik dat wel goed?), belbundels met en zonder smsjes, of is een abonnement misschien toch handiger? Ja, als jij dat zegt! Om toch een selectie te kunnen maken vroeg ik of je er ook lovesongs mee kon beluisteren. Dat kon zeker, mits ik natuurlijk een abonnement afsloot. Nou graag! Voor hoe lang zit ik aan je, eh… er aan vast?

In vitrinekast één viel m’n oog op een blinkend roze. Mister Handsome pakte het gestroomlijnde model achter het glas vandaan en legde het lieflijk in m’n hand. Het was liefde op het eerste gezicht. Of ik alle fun-tools zou snappen vond ik niet belangrijk, als hij maar kon vibreren. En dat kon ie.

Tijdens het afrekenen schaf op het voelen van mijn zweetdruppels ‘voor de zekerheid’ nog een extra batterij aan. Natuurlijk wel een extra krachtige. Helaas moest ik afscheid nemen van m’n knappe allesweter. Maar voor ik de deur uitliep schoot mij nog één vraag te binnen: ‘Eh, kan ik er ook mee bellen?’

Yolanda Lippens

Overzicht handleidingen Kranten van vroeger
Je kunt mij contacten op Facebook | Twitter | Pinterest | Contactformulier

Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte

Je ontvangt maandelijks nieuwe artikelen
Download gratis de akte checklist

Download gratis de akte checklist

Tip: Zo gebruik je de akte checklist

Volg Yory op Facebook

Yolanda Lippens op Facebook