Het boek ‘De bestedeling’ van Menno Lanting onthult een schandalig stuk Nederlandse geschiedenis
In Nederland was het tot ver in de twintigste eeuw gebruikelijk dat kinderen, ouderen en mensen met een beperking werden ‘uitbesteed’: wie het laagste bedrag bood voor hun onderhoud, kreeg hen in huis.
Juist op deze schokkende praktijk stuitte schrijver Menno Lanting toen hij het leven van zijn overgrootmoeder probeerde te reconstrueren. Wat begint als een persoonlijke speurtocht, mondt uit in een onthullend onderzoek naar een systeem waarvan de sporen diep in de samenleving hebben doorgewerkt.
De geschiedenis van kinderveilingen in Nederland
In zijn boek ‘De bestedeling’ reconstrueert Menno Lanting hoe die uitbesteding in zijn werk ging. Daarbij toont hij, met behulp van archiefstukken, persoonlijke verhalen en historische bronnen, hoe kwetsbare mensen werden behandeld als verhandelbare objecten.
Tegelijkertijd maakt hij duidelijk welke gevolgen dit had voor die honderdduizenden mensen. Het waren slachtoffers die officieel geen aanspraak hadden op zorg en opvoeding, was de dagelijkse praktijk vaak kil, hard en vernederend.
Onthullend en aangrijpend
Het boek geeft een indringend en ontmaskerend beeld over diepe armoede, overlevingsstrategieën en levens die niet als waardig werden gezien. Bovendien opent het een nieuw perspectief op een pijnlijk en nauwelijks besproken hoofdstuk uit de Nederlandse geschiedenis.
Een citaat uit het boek kenmerkt de trieste omstandigheden: ‘Van de duizend gezinnen vindt men er één waar het kind uit liefde wordt opgenomen, en 999 waar eigenbelang de belangrijkste of enige reden is om vreemde kinderen in huis te nemen.’
Als je interesse hebt in het leven van je voorouders, dan is dit boek een absolute aanrader.
Lees ook
Boek ‘De bestedeling’ van Menno Lanting
