Oud en gelukkig een nieuw jaar

De laatste avond ‘oud en gelukkig nieuw’ van het jaar zou ik het liefst net zoals al die andere 365 willen.

oud nieuwjaar pixabay  oud gelukkig nieuwIk heb er al 44 meegemaakt en blijf het een hobbel vinden. Het is voor iedereen een moment om even stil te staan bij het afgelopen jaar, gevuld met alle gebeurtenissen. Maar niet voor mij.

We worden overstroomd met jaaroverzichten, de één nog uitgebreider dan de andere. Was je blij dat je al die nieuwsitems globaal was vergeten, krijg je alles van het afgelopen jaar op één dag nog eens voor je kiezen. Geen wonder dat veel mensen de volgende ochtend met een kater wakker worden.

Velen maken de balans op,

staren terug naar gisteren, maken nieuwe voornemens voor morgen. Ik doe dat in feite al iedere maand. Sterker nog, iedere dag. Welke positieve elementen kan ik uit de voorbije dag halen, zowel uit de meevallers als uit de tegenslagen, zowel uit de belangrijke als uit schijnbaar betekenisloze gebeurtenissen? Ik ben niet zo’n type die vanaf 1 januari met allerlei nooit te volbrengen goede voornemens begint. Voor mij kan iedere dag van het jaar een omkeerdag zijn.

Een verjaardag vind ik rechtvaardiger

Nu heb ik het mazzel een echt lentekind te zijn, geboren op een stralende zonnige dag in maart waarop ik me ieder jaar weer als herboren voel. Een jaartje ouder boeit me niet zo. Want dit is voor mij de dag waarop ik een jaar kan afsluiten en een nieuwe kan beginnen. Enkele jaren geleden heb ik op mijn verjaardag naast de gewone wc ook mijn emotionele plee doorgetrokken. Ballast overboord, tijd voor een nieuwe kijk en aanpak. Op Oudjaarsavond ben ik immers nog 87 dagen verwijderd van mijn eigen Oudejaarsfeestdag. Alhoewel ik ‘oud’ in dit geval graag in een andere context wil zetten dan die goedbedoelde grapjes op de verjaardagskaarten.

Het mag duidelijk zijn,

dat ik in de aanloop naar Oudjaarsdag onvermijdelijk melancholisch word. Bij het 362e blaadje van de scheurkalender begint het gedonder al. De irritatie van het ‘fijne feestdagen!’ gewens is nog maar net voorbij als het onvermijdelijke ‘goed uiteinde!’ mij kromme tenen geeft. De hunkering naar het gewone leven neemt in de laatste week zorgwekkende vormen aan, het aftellen is voor mij al dagen van te voren begonnen. Ik vind het één van de meest overschatte momenten van het jaar.

Maar goed, ook deze keer staat er weer een schaal zompige oliebollen op tafel, kijken we naar de klok en proosten we samen de champagne die ik niet lust. Met een zucht van hoop dat het nieuwe begin er snel zal zijn, heffen we het glas en wensen elkaar lieve wensen voor het aankomende jaar. Wat ik eigenlijk belachelijk vind want zo’n wens wens je voor altijd en niet met een jaarlijks houdbaarheidstermijn.

M’n donkere bui werd afgelopen Oudjaarsavond,

niet alleen voor mij realiteit, maar bizar genoeg ook voor onze complete wijk. Nog geen twintig minuten na het ‘moment suprême’, hoorden we een enorme knal waarna direct alle elektriciteit in de wijk uitviel. We zagen niets meer voor ogen. Hier en daar was nog een lichtflits te zien van verdwaald stuk vuurwerk, bijna direct werd het overal stil.

Jongelui met nog een zak vol vuurwerk dropen af, de prachtige vuurbollen in de lucht stierven uit, praatjesmakende buren gingen op de tast terug naar huis, overal gingen de kaarsen aan. De oriëntatie werd bemoeilijkt door de dichte mist waardoor ook wij alle zintuigen moesten gebruiken om de voordeur terug te vinden.

Binnen was het net zo donker

zelfs nog donkerder. En stil. Na scharrelend zoeken naar de zaklantaarn bleek als klap op de vuurpijl de batterijen leeg te zijn. In het donker snuffelen naar lucifers om kaarsen aan te steken is niet echt sfeerverhogend. Bestonden er nu maar voetzoekers die nuttig werk binnen konden verrichten, dan heb je tenminste nog wat aan die knallers. Met handen en voeten gingen we de trap op en schuifelend vonden we ons bed. Tanden poetsen was niet mogelijk, omkleden ging op de tast, de avond ging uit als een nachtkaars.

Later in de nacht werden we wakker

van alle lampen die ineens gingen branden. Ik voelde me direct een stuk lichter. De volgende middag tijdens het schansspringen tuigen we samen de kerstboom af en maak ik onbewust de balans op. Het blijkt dat de onbedoelde explosie en donkerte mij flink heeft wakker geschud. Wat een idioterie om me zo te laten leiden door een ongezonde overtuiging.

Oud en gelukkig nieuw geldt niet meer. Ik neem mezelf voor Oudjaarsavond niet meer op deze manier af te knallen. Ballast overboord, tijd voor een nieuwe kijk en aanpak. Ik ben samen met degene waar ik van houd en voel ik me dankbaar. De hele wereld kan dan donker zijn, ik heb genoeg lichtpuntjes in mijn leven.

En dat goede voornemen zal ik vanaf nu af aan altijd blijven volhouden.

Mijn up-to-date stamboom

Overzicht handleidingen Kranten van vroeger
Je kunt mij contacten op Facebook | Twitter | Pinterest | Contactformulier

Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte

Je ontvangt maandelijks nieuwe artikelen
Download gratis de akte checklist

Download gratis de akte checklist

Tip: Zo gebruik je de akte checklist

Volg Yory op Facebook

Yolanda Lippens op Facebook