Vermelding van lijkvinding in de overlijdensakte
Een doodsoorzaak vinden is speciaal, maar een lijkvinding tegenkomen is nog meer bijzonder. In Zeeland – en misschien nog wel in meerdere regio’s, maar die zijn nog niet online – werd in de jaren 1960 en 1970 een lijkvinding vermeld in de overlijdensakte. Mits natuurlijk bekend wie die persoon was.
Akte van lijkvinding
Zo’n vermelding noemt men ook een akte van lijkvinding. Maar het was niet alleen een vermelding. Er zat ook een verklaring bij van de Officier van Justitie. Want het zou namelijk ook een misdrijf geweest kunnen zijn. Deze verklaringen zijn in dit archief bij de akte gevoegd.
Precieze locatie
Waar men het lijk vond werd zeer nauwkeurig beschreven, zoals:
- op de steenglooiing van de Westkapelsezeedijk ca. 200-300 m. ten zuiden van de vuurtoren
- in een watergang dienende voor afvoer van het polderwater
- tussen paalhoofd 14 en 15
- in de berm in het zo geheten ‘Koodstrand’
Watersnoodramp
De reden voor deze vermelding van ‘lijkvinding’ kwam voort uit de wens om vermisten te kunnen registreren. In 1949, enkele jaren na de Tweede Wereldoorlog, kwam er een wet die het mogelijk maakte om in een akte van overlijden te vermelden dat iemand vermist was tijdens de oorlog.
Na de watersnoodramp van 1953, die vooral Zeeland trof, kwam een soortgelijke behoefte voor personen die vermist raakten en hun lichaam later werd teruggevonden.
Men hanteerde daarin twee categorieën:
- Vermiste personen die niet worden teruggevonden EN gevonden lijken die niet geïdentificeerd kunnen worden
- Gevonden lijken die wel geïdentificeerd kunnen worden, en de overlijdensdatum niet kon worden vastgesteld
Bronnen voor onderzoek
Via Open Archieven kan je in het Zeeuws Archief nu op naam zoeken naar de personen die geregistreerd staan met ‘lijkvinding’.
Lees ook
Vermelding van lijkvinding in de overlijdensakte
