De psychologie van een stamboom – je voorouders romantiseren

Je voorouders romantiseren – de psychologie van een stamboom

Al eerder schreef ik dit artikel over de lessen die ik geleerd heb van mijn voorouders en de wens om ze in een tijdmachine terug te halen. Maar er is meer omtrent het uitzoeken van je stamboom, namelijk de psychologie in de breedste zin van het woord.

Mijn grootouders en overgrootouders heb ik nooit gekend. Oma Dannenburg-van Eunen overleed toen ik 7 jaar was, dus ik kan me nog weinig van haar herinneren. Maar door het uitpluizen van hun levens, zijn mijn voorouders voor mij – bijna letterlijk – gaan leven. Door al die vergaarde informatie, en het verhaal wat ik hiermee in kaart heb gebracht, zweven mijn voorouders vaak door mijn hoofd.

De psychologie achter je voorouders

Hierdoor voel ik me soms voldaan en verdrietig tegelijk. Naast het respect wat ik voor hen heb, merk ik dat ze soms de neiging heb om hun levens te romantiseren. Een nieuw leven beginnen in een grote stad; het zal voor werk zijn geweest, maar vonden ze het ook leuk spannend? Of de romantiek is ver te zoeken, want ik voel ik wel eens boosheid en verdriet over bepaalde feiten waar ik achter ben gekomen. Het voelt als een waaier van emoties.

Enkele voorbeelden

Een greep uit de vele feiten die ik ben tegengekomen (anno 2023):

• Het gedragsboekje van mijn grootvader Andries Dannenburg
• De bestraffing van de dronkenschap van mijn overgrootvader Willem-Jan Morison
• Het vertrek van Goes naar Amsterdam van mijn betovergrootvader Lippens
• De cultuurschok voor mijn overgrootmoeder Lippens-Mooij (haar vertrek van Brummen naar Amsterdam)
• Het verlies van 6 kinderen (baby’s en peuters) van mijn betovergrootouders Schieveen-Noordeman
• Mijn stamoudervader Nicolaes Ruts (13 generaties voor mij), wiens portret door Rembrandt is geschilderd

Romantiseren door hun foto’s tot leven te brengen

Al die gevoelens, inzichten en emoties zijn voor mij de kracht van de psychologie van een stamboom. Het romantiseren van je voorouders wordt ook gevoed door de huidige technische mogelijkheden. Je kunt tegenwoordig niet alleen zwart-wit foto’s inkleuren, maar je voorouders ze ook laten bewegen, en sterker nog: ze laten bewegen én praten!

Hierdoor kan ik dus helemaal wegzwijmelen over mijn voorouders. Ik denk dat het tijd is geworden om de tijdmachine van stal te halen.

Lees ook

Je voorouders romantiseren – de psychologie van een stamboom