Varende hond

Denk je dat je goed Engels spreekt, kom je bedrogen uit als blijkt dat de naam van de varende hond van je zus hetzelfde is als het cruiseschip waar je op gaat varen. Omdat alle Amerikanen stelselmatig alles wat niet Amerikaans klinkt gewoonweg niet willen verstaan, is het een behoorlijke uitdaging te controleren of we bij het juiste cruiseschip staan.

valorWaarschijnlijk om de schoonheid en PKs heeft het de naam ‘The Valor’, uitgesproken als ‘The Whéllor’. Wisten wij veel. Wie deze naam heeft bedacht voor een cruiseschip mag van ons een week onbetaald het dek zwabberen.

Aangekomen bij de incheckbalie…

…overhandig ik de senior baliedame onze papieren. Door de zenuwen praat ik teveel en vertel enthousiast dat deze varende hond ‘the Valór the same name is as my sister’s dog’.

Zonder ons aan te kijken knauwt de rimpeljuffrouw terug met ‘The whát? You mean Whéllor?’. Waarbij het laatste woord er echt iets harder uitkwam. Ik leg uit dat ‘we it in The Netherlands completely anders pronouncen, we say Valór’.

Ze glimlacht vriendelijkheid, maar krijgt onbewust de vraag op haar te zwaar aangezette wenkbrauwen ‘Who for Heavens sake names his dog Whéllor?’ Wij dachten hetzelfde over het schip. ‘By us it’s a dogname, but then Valór’, probeer ik het nog eens.

Maar gezien haar leeftijd blijkt dat je oude honden geen pootjes meer moet leren geven. We knikken vriendelijk terug en proberen vervolgens hardop door herhaling de klemtóón ons eigen te maken. In de rij naast ons staat een groepje Chinezen ons giechelend te observeren. Je maakt ons niet wijs dat jullie het wel kunnen uitspreken.

Na lang geschipper…

…krijgen we eindelijk onze incheckpassen. Vanaf de loopplank hebben we goed zicht op het statige bakbeest dat onze Vellór is (nog even oefenen). Valor is van oorsprong een politiehond met een koninklijk uitstraling. Ondanks z’n aristocratische kop en indrukwekkende borstpartij, helaas afgekeurd wegens z’n goedzakkigheid.

Eigenlijk net als ons schip. Een enorm bakbeest met een majestueuze voorgevel, maar van binnen één en al luxe en schoonheid. Mijn zus heeft overigens nog twee honden, Tim en Tom. Nou ja, honden. De twee broertjes zijn van een heel ander kaliber – alleen de namen al geven een heel ander beeld. Qua formaat zeg maar ieder zo groot als één oor van Koning Valor.

Hondsmoe…

carnival valor…van alle in het gareel lopende wachtrijen, ploffen we uiteindelijk neer in onze hut. Zo moe als we zijn blijven we de naam van ons schip consequent herhalen, om niet als ‘Double Dutch’ te worden bestempeld. Het valt niet mee als het eenmaal anders in je vocabulaire zit. Nu is het op de Véllor (het begint te komen) beslist geen hondenleven. Alles is sjiek, groot, kleurrijk en kraakhelder  – er is geen Caribische vlo te vinden.

Zo imposant als het binnenleven op het schip, zo vermakelijk is het uitzicht vanaf het dek. Vooral het verlaten van de haven is een cruisefeestje op zich. Begeleid door twee van zijn kleine vriendjes de ‘Orion’ en ‘Summer Wind’, worden we de haven uitgeleid. We konden het niet laten ze al varend om te dopen naar Tim en Tom. De één had een witte vlag, de andere een rode. Net als bij ze thuis.

We aanschouwden het ritueel…

…met hun doel een geblinddoekte Valor naar een Doggy Surpriseparty te loodsen. Met spuiters op hun dek vieren ze dat ze onze varende hond mogen uitlaten. Het is aandoenlijk om dit tafereel te aanschouwen.

Eigenlijk moeten deze twee erwtjes over een behoorlijk zelfvertrouwen beschikken – je moet van goeden huize komen om niet overvaren te worden door zo’n enorm bakbeest. Maar Valor is zich duidelijk niet bewust van zijn eigen kracht; als hij wil kan hij met één mep van zijn poot beiden in de watergordijnen doen belanden.

Als de taak van de broertjes erop zit worden we als een blij springende hond losgelaten in het open bos. We mogen op eigen houtje de oceaan gaan ontdekken. Luid blaffend laat het schip zijn hoorn blazen, de echo moet tot mijlenver te horen zijn.

Op de rug van de Whéllor (we hebben hem) gaan we op ontdekkingsreis. Ondanks het woeste water om ons heen, voelen we ons meer dan veilig. De natte neus van het schip baant zich dominant een weg door de golven, als Valor zelfverzekerd en met trots de privé hoofdagent op straat is.

Ter nagedachtenis van Valor, witte herder, ex-politiehond, gehemeld september 2014. Op de foto samen met Tim en Tom.

Mijn up-to-date stamboom (niet die van Valor…)

Webinars en Live Overzicht handleidingen Kranten van vroeger
Download gratis de akte checklist

Download gratis de akte checklist

Tip: Zo gebruik je de akte checklist
Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte

Je ontvangt maandelijks nieuwe artikelen


Interessante artikelen

yory