Mijn geliefde en magische goocheloom

Ik bofte met zo’n goocheloom, want die van mij was extra bijzonder. Hij was namelijk goochelaar.

goocheloom
Mijn goocheloom Johan Laarhoven

Ik vond dat overigens heel gewoon, want mijn ouders waren clown en zij goochelden ook. Dus ik was nooit erg verbaasd als m’n nachtpon ineens op een ander plek lag, of m’n speelgoed plots vanzelf in de kast verdween.

Maar mijn oom deed het anders,

hij goochelde in het klein. Hij had een groot postuur. Hij was zelfs zo lang dat ik me afvroeg hoe hij zonder z’n hoofd te stoten door een deuropening kon. Daarentegen waren z’n handen zo rank als een gazelle en zijn vingers zo lenig als een Chinees slangenmeisje.

Hij had een donkere stem waardoor als hij lachte zijn geschater tot op zolder te horen was. Ik heb mijn tante er nooit over horen klagen, maar ik was ervan overtuigd dat hij een gat in z’n hand had. Met een ‘Kijk eens wat ik kan’ liet mijn goochelreus vlak voor m’n neus balletjes, kaartjes, doekjes en sigaretten verdwijnen alsof het niets kostte.

Maar ik wist wel beter

De reden dat ik tijdens een truc nooit achter hem mocht kijken, was voor mij hét bewijs dat al die spullen ‘onzichtbaar’ vanuit z’n hand werden opgevangen in een grote zwarte bak. De muur achter hem was ook altijd zwart, maar omdat ik wist dat zwart tegen zwart wegviel, had ik dé oplossing ontdekt. Ja, als clownskind was ik al vroeg bekend met de kneepjes van het vak.

Naarmate ik ouder werd,

kwam ik erachter dat de zwarte bak helemaal niet bestond, en mijn toveroom me iedere keer volledig in de maling nam. Telkens nam ik me voor om bij de volgende truc nóg beter op te letten, zodat ik zéker wist waar die kaart deze keer écht naartoe ging. Iedere keer had ik het mis en och wat moesten de anderen toch weer schaterlachen. Het ergste was nog dat m’n ouders, m’n eigen vlees en bloed, gewoon meededen.

Maar niemand die me kon uitleggen hoe het werkte, want dit was het ‘goochelaarsgeheim’. Veel steun van zoonlief hoefde ik ook al niet te verwachten, want dramatisch genoeg erfde mijn neef ook het goochel-gen. Het feit dat hij met dit bedrog Nederland Jeugdkampioen kon worden vond ik ronduit bizar. Geprezen was ik met een zus die ‘gewoon clown’ wilde worden.

Door de jaren heen,

heb ik met mijn eigen trucs – van ‘Madam Mikmak drankjes’ tot ‘Willie Wortel spiekapparaten’ – geprobeerd het geheim te ontcijferen. Tot het moment daar kwam dat de frustratie niet meer te houden was, wat mijn moeder gelukkig net op tijd inzag.

Ter voorkoming dat ik dankzij mijn goocheloom zou gaan lijden aan een goocheltrauma, deed ze afstand van haar goochelbelofte. Eindelijk zag ik het licht, eindelijk kwam die opluchting, eindelijk kwam er duidelijkheid, waardoor ik de ‘zwarte bak illusie’ achter me kon laten.

Vanaf dat moment gebeurde er iets geks. Ik kreeg ontzag voor alle trucs die mijn jeugd zo geteisterd hadden. Ik ontwikkelde bewondering voor de techniek, de voorbereidingen, en vooral het urenlang oefenen met de attributen. De reden dat hij samen met z’n zoon altijd met z’n balletjes zat te spelen, kwam in een volledig ander daglicht te staan. Ik kon eindelijk genieten van de verbazing die mij eerst zo kwelde.

Dat mijn ‘TiTa-Tovenaar oom’ geen echte oom was,

deerde me niet. Hij was belangrijk voor me en stond altijd voor me klaar. Hij was mijn hartenkoning. Maar dat hij zichzelf kortgeleden zomaar heeft laten verdwijnen, kan ik niet echt waarderen. Ik zou gierend van het lachen willen roepen ‘Ha, truc mislukt!’ in de hoop dat hij inziet dat deze geen succes is.

Maar het lachen is me vergaan want er is een stukje jeugd van me verdwenen. Ik zal moeten leren leven met het feit dat zijn verdwijntruc wel degelijk definitief is.

Ik zal hem nooit meer horen schateren, hij kan niets meer over vroeger vertellen, hij zal nooit meer zeggen ‘Kijk ’s wat ik hier heb’. Als ik mocht ruilen hem terug te halen, mag hij me duizend keer per dag met tenenkrommende trucs verbazen waarvan ik het geheim nooit te weten zal komen.

Of ik zou Hans Klok kunnen vragen of hij mijn geliefde goocheloom terug kan toveren. Maar net als vroeger bekruipt me het gevoel dat dit voor altijd een illusie zal blijven.

Ter nagedachtenis aan Johan Laarhoven, gehemeld januari 2007

Lees ook:

Echtscheiding in je stamboom
Stamboom behouden als de genealoog is overleden
TV serie Welkom in…
ABC bij stamboomonderzoek
Kwartierstaten Yolanda Lippens
Handleiding voor DTB boeken
Lid worden genealogie vereniging
Alsof je nooit bent weggeweest
Een genealoog inhuren?
Smullen van oude filmbeelden
Webinars en Live Overzicht handleidingen Kranten van vroeger
Download gratis de akte checklist

Download gratis de akte checklist

Tip: Zo gebruik je de akte checklist
Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte

Je ontvangt maandelijks nieuwe artikelen


Interessante artikelen

yory