De geboorteaangifte van de naam Yolanda

Mijn vader hield bij de Burgerlijke Stand z’n poot stijf, de naam Yolanda van z’n tweede dochter moest met een Y geschreven worden.

de naam yolanda
begin april 1965, ik ben net een paar dagen oud

Deze eigenaardige eis moest de jaren ’60 ambtenaar toch wel even nakijken, want dit had hij nog niet eerder meegemaakt.

En die kreeg mijn vader. Na zijn akkoord groeide ik op met een afwijkende naam – welke overigens in het Latijns ‘viooltjes’ betekent – waardoor ik moest leren leven met het feit dat anderen mijn naam stelselmatig met een J schreven. Goed opgevoed corrigeerde ik hen beleefd. Ach, een afwijkende naam stond natuurlijk ook wel interessant.

De irritatie werd groter,

toen ik regelmatig Yvonne werd genoemd. Dit gebeurde vooral nadat men mijn initialen verkeerd had geïnterpreteerd. Dit was op zich nog geen probleem. Alleen leerde ik door de jaren heen enkele Yvonne’s kennen die werkelijk onuitstaanbare wezens bleken te zijn. Vrijwel al deze dames waren doorgewinterde rotmeiden. De naam waar ik zo trots op was, werd bruut geassocieerd met deze zuurpruimende kattenkoppen.

Na het eerst beleefd opkijken, reageerde ik later totaal niet meer. Terwijl ik wist dat ze mij bedoelde. Aanvankelijk werkte dit. Tot er enkele zo overtuigd waren van hun Y-interpretatie dat ze dachten dat ik doof was. Met de zware hand op m’n schouder kwam er een ‘Hey, Yvonne!’. Of het nog hinderlijke ‘Hey, Yvon!’. De aversie zat diepgeworteld, waardoor het beleefd opgevoede viooltje reageerde als een heks. Ter nagedachtenis aan m’n vaders strijd was dit onaanvaardbaar.

Maar toen ik mijzelf een beetje onder controle kreeg,

kwam de Yomanda-periode. Hierin kreeg ik regelmatig de vraag ‘of ik hun water even kon instralen’. Daarnaast is de vertolking naar Yolande of nog erger, Jolande, ook een ergernis van jewelste. Omdat ‘toevallig hun buurmeisje ook zo heet’. Ik corrigeer ze beleefd, voor zover ik dat nog kan, met een duidelijke na-A.

Bij het noteren van m’n naam moet ik altijd sneller zijn dan de ander gaat schrijven. Want voordat de pen het papier raakt, moet ik roepen dat m’n voornaam met een Griekse Y is. Met vaak het gevolg dat de verwarring zo groot is, dat ze meteen vragen of m’n achternaam ook met een ‘lange Y’ is? Nee, aan m’n bankrekening te zien ben ik geen familie van de bekende juwelier. Er wordt hartelijk gelachen, door mij als een boze boer met kiespijn.

Dan hebben we ook nog mailcultuur,

waarbij het eerst onhoorbare nu slordig wordt omgebouwd naar ‘Jolanda’, omdat ze de toets met de Y waarschijnlijk niet kennen. Vriendelijk antwoord ik met de hopelijk duidelijke boodschap, ‘Groetjes, YYYYolanda’.

Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat de omschrijving ‘i-grec’ beter wordt begrepen. Toen me dit duidelijk werd, heb ik direct mijn strategie aangepast. Waarom de Griekse variant verwarring geeft, is me nog steeds onduidelijk. Maar het opschrijven door de ander met de vernieuwde uitleg, gaat sindsdien een stuk beter.

Ik ben trots op m’n naam en gelukkig komt deze – dankzij de vastberadenheid van mijn vader – tegenwoordig vaker voor. Ik accepteer geen ‘J’ en zal de rest van m’n leven m’n poot stijf blijven houden, net als m’n vader deed.

Mijn naam Yolanda is met een Griekse Y of i-grec, mijn achternaam niet. Verward? Kijk het maar na in het Geboorteregister.

Lees ook:

Familie interview voor je stamboom
Persoonskaart bij CBG opvragen
Handleiding huwelijksregister
Actiepunten voor je stamboom
TV serie Verborgen Verleden
Online archief met de Familie Archivaris
Handleiding voor DTB boeken
Who Do You Think You Are?
De gratis genea vriendendienst
Smullen van oude filmbeelden

‘De geboorteaangifte van de naam Yolanda’

Webinars en Live Overzicht handleidingen Kranten van vroeger
Download gratis de akte checklist

Download gratis de akte checklist

Tip: Zo gebruik je de akte checklist
Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte

Je ontvangt maandelijks nieuwe artikelen


Interessante artikelen

yory